باور

لب های خندان مرا گرمای دستان مرا آرامش جان مرا ویرانه کردی

آتش کشیدی و مرا از من بریدی و مرا عمری دویدی و مرا دیوانه کردی

گفتی زمستان میرود باور کردم فصل گلستان میرسد باور کردم

اما نیامد ...

گفتم به دریا میزنم دل را ولی دریا نیامد گفتم به پایان میبرم شب را ولی فردا نیامد

گفتم که درمان میکند درد مرا دردا نیامد بیچاره دل از عشق او مجنون شد و لیلا نیامد

گفتم اگر دل کنده‌ای مرگ مرا باور کن مرگ مرا در این شب بی انتها باور کن

باور نکردی باور نکردی ...