آریایی

ببخش اگه اونکه باید بودم نبودم ببخش که دیگه سر شده از درد وجودم

من که الان به چشم تو خود عذابم کشتم خودمو کم نشه یه تار موتم

فقط جای بدی به تو رسیدم به خاطر خودت ازت بریدم

شاید یه روز که روزش بود گفتم برای داشتنت چیا کشیدم

کسی بغض منو جز من ندیده کسی ندید چه دردیه تو جونم

هزار دفعه شکستم تو خودم تا دم رفتن تو رو پام بمونم

ببخش اگه اونکه باید بودم نبودم ببخش که دیگه سر شده از درد وجودم

من که الان به چشم تو خود عذابم کشتم خودمو کم نشه یه تار موتم

فکر نکن آسونه واسم کوهم اما کوه دردم

من به زهری که نخوردم خیلی وقتا فکر کردم

اگه آغوشمو بستم صد تا چاقو تو این تن بود

شاید یه روزی بفهمی عشق پشت خشم من بود