صد گذاشتم

یهو شدم واست غریبه کارای تو واقعا عجیبه

اون چشای آدم فریبت انگار مارو اصلا ندیده

اونکه بدون من شبو یه لحظه خوابش نمیرفت

حالا دیگه کنار من نیست میگن پیش آدم جدیده

واست چیو کم گذاشتم من که واست صد گذاشتم

زیاد من کم بود برات رو بود آخه هرچی داشتم

گفتم بمون درست میشه فکر نمیکردم که بغض میشه

همه حرفام میمونه تو گلوم اون میاد میشینه درست پیشت

شاید نرسه کوه به کوه میرسه به آدم به آدم

چیزایی یادت میدم که یادت ندادن تو گل بودی ولی اون خارت برا من